خداى يگانه است ، ( براى مؤمنان ) و زندگانى دنيا جز به فريب روز به سر بردن چيز ديگرى نيست ! 21 - سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ . بشتابيد ( و بر يكدگر سبقت گيريد ) به آمرزش از خداوندتان و بهشتى كه وسعت و فراخى آن چون فراخى آسمان و زمين است و براى كسانى آماده شده كه ايمان به خدا و فرستادگانش آوردند . اين است فضل خداوند كه به هركس كه خود بخواهد مىدهد و خداوند داراى فضل بزرگ است . 22 - ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ . هيچ مصيبتى و بلائى در زمين و در نفسهاى خود شما نرسد مگر آنكه در كتاب ( لوح محفوظ ) ثبت است پيش از آنكه زمين و شماها را بيافرينم ! همانا دانستن و شمردن آن و رسانيدن و نگاه داشتن اندازهء آن و بازداشت آن بلاها و مصيبتها براى خداوند آسان است . 23 - لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ . ( چنان كرديم ) تا شما اندوه نبريد بر آنچه از دست شما شده و شادى نبريد به آنچه خداوند در اين دنيا بشما داده ، كه خداوند لاف‌زن خرامان و خويشتن‌ستاى را هيچ دوست ندارد ! « 1 » 24 - الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَ مَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ( آن لاف‌زنان خودستاى ) كسانى هستند كه دست از بخشيدن فرومىبندند ، و مردم را هم به بخل فرمان مىدهند ! و هركس از بخشش برگردد ( بداند ) كه خداوند بىنياز و به خود ستوده است . 25 - لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ . ما فرستادگان خويش را با نشانيهاى روشن و پيغامهاى راست فرستاديم ، و با ايشان كتاب ( نامه ) و ترازو فرستاديم ، تا مردمان را به دادگرى به‌پا دارند ، وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ . « 2 » و ما آهن را فروفرستاديم ( آفريديم ) كه در آن زور و نيروى سخت و سودها براى مردم است ، تا خداوند كسانى كه او را و فرستادگانش را يارى مىكنند ببيند و از بهر خداى ناديده به اميد بهشت ناديده و بيم دوزخ ناديده و از بهر دين شمشير زنند كه خداوند ( تاونده ) نيرومند سخت‌گير است . 26 - وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَ إِبْراهِيمَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ . ما نوح و ابراهيم را به پيغام فرستاديم و در فرزندان آنها پيغمبرى با كتاب و دين نهاديم ، پس برخى از فرزندان آنها در راه راست بودند و بسيارى از آنان هم از فرمان‌بردارى بيرون شدند .

--> ( 1 ) - شادى از نعمت كه به تفاخر و غرور رسد ناپسند است ، ولى شادى به سپاس نعمتهاى خداوند نه تنها بد نيست و نهى نشده بلكه بجا و پسنديده است . ( 2 ) - در تفسير اين آيه است كه چون آدم به زمين روانه شد ، سندان و پتك و انبر و سوزن و آهن و سنگ سياه ( حجر الاسود ) كه از برف سفيدتر بود و پس از آن سياه شد ، همراه داشت .